| Le Glaude (de
Funès) en le Bombé (Carmet) zijn twee gepensioneerden die hun laatste
dagen slijten in hun huisje met eigen tuin ver buiten het dorp. Ze
genieten dagelijks van hun "perniflard" (pernod) met het hemels
frisse putwater van le Bombé, hun "pinard" (wijn) en de
huisbereide "Soupe aux Choux" (koolsoep) van le Glaude. Die soep
zorgt natuurlijk voor de nodige wind in de darmen! Onverwachts trekt dat
de aandacht van een alien van de planeet Oxo die besluit een bezoek te
brengen aan le Glaude. Zijn soep valt enorm in de smaak en hij neemt een
keteltje mee naar zijn planeet om hen daar ook te laten proeven. Als
wederdienst schenkt de alien het leven terug aan Francine, de overleden
echtgenote van le Glaude. Ze komt echter wel terug als een twintiger…
De film staat bij veel
fans van de Funès hoog aangeschreven. Ik kan me echter niet bij de groep
vervoegen. Vooral omdat de Funès een oud ventje is geworden (letterlijk
en figuurlijk) die het al serieus te verduren heeft gehad met zijn
hartproblemen. Na deze film volgt nog zijn allerlaatste: "Le Gendarme
et les Gendermettes". Daarna zal zijn hart het definitief
begeven.
De alom gekende scène
waarin een duel "scheten laten" wordt uitgevochten tussen de
Funès en Carmet valt bij velen in de smaak. Dit is nochtans niet de
typische humor voor de Funès. Er zijn weinig scènes waarin ik zijn stijl
herken. Hij kon zich uiteraard door zijn hartproblemen ook niet meer
volledig geven, al doet hij serieus zijn best om alles te geven.
Kortom: een goeie film,
maar hij staat niet in mijn top 5.
|
